احكام وسواس مسئله 1 يكى از مهلكات كه مفاسدى بر آن مترتّب مىشود و غالباً گناهانى را در بر دارد ، وسواس است ، و چون وسوسه براى وسواسى يك رذيله است از نظر ما حرام و مبارزه با آن از اوجب واجبات است ، و فرقى نيست كه در طهارت و نجاست باشد يا در عبادات ، در اعتقادات باشد يا در اعمال ، در حقّ اللَّه باشد يا در حقّ النّاس ، در كارهاى عبادى باشد يا در كارهاى اجتماعى . و خلاصه كلام اينكه حالت افراطگرى و وسواسى در هر چه باشد ، حرام و بايد با آن مبارزه شود تا ريشه‌كن شود ، و علامت آن اين است كه زياد شك كند و يا زود يقين كند و از متعارف مردم در شك و يقين بيرون باشد ، و همين مقدار كه از حالت متوسّط كه در ميان مردم در كارها متعارف است بيرون رفت و حالت افراط يا تفريط در كارها پيدا كرد ، وسواسى است و بايد دست از آن حالت بر دارد ، و بر طبق آن حالت عمل نكند . مسئله 2 براى رفع اين رذيله چاره‌اى نيست جز بىاعتنايى به شك بلكه به يقين ، و عمل كردن به آنچه بر نفع اوست و به آنچه متعارف ميان مردم است . مثلًا وسواسى در طهارت و نجاست اگر شك كرد بلكه يقين كرد كه از زمين متنجّس يا از عين نجس به او ترشح شده است ، اعتنا نكند ، و وسواسى در نماز اگر شك يا يقين كرد كلمه‌اى را غلط گفته و يا چيزى را كم يا زياد كرده است ، اعتنا نكند ، و وسواسى در حقّ النّاس اگر شك كرد كه مديون كسى است يا دين خود را